Αναρτήσεις

Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΕΧΕΙ ALTZHEIMER

Εικόνα
Να την! Περιμένει έξω από το 4All Ήθελε να φωνάξει το όνομά της αλλά ποτέ δεν το θυμόταν. Συνήθως μιλούσαν η μία στην άλλη χωρίς να χρησιμοποιούν όνομα. Η μία στην άλλη. Ήταν φίλες. Από παλιά; Ποιος ξέρει; Ποιος ξέρει τι είναι το «παλιά» όταν ο χρόνος είναι μια ατέλειωτη ευθεία από μέρες που πηγαινοέρχονται συχνά ανακετεμένες, από πρωινά και βράδια και ενδιάμεσα τηλεόραση και χάπια. Με ασταθή βήματα πέρασε το δρόμο διπλής κατεύθυνσης χωρίς να δώσει σημασία σε τίποτε άλλο παρά μόνο στο πρόσωπο της φίλης της που την περίμενε κι έκανε νοήματα με τα χέρια και φώναζε κάτι αλλά δεν μπορούσε ν ακούσει τι. Δεν φορούσε και το ακουστικό, ντρεπόταν να πει στην κόρη της ότι το είχε χάσει κι αυτό όπως και τόσα ακόμη που είχε χαμένα και θολά μέσα στο μυαλό της ή ο,τι τέλος πάντων η κόρη της –πώς τη λένε να δεις…-ό,τι είχε απομείνει από αυτό. Άκουσε ένα παρατεταμένο εεεεεε μια στριγκλιά που ενώθηκε με τα φρένα του λεωφορείου Είδε μια πελώρια ρόδα σα την μυλόπετρα που είχε ο μύλος στο χωριό και μετά ...

Η έννοια και η αίσθηση του χρόνου. Προσδιορίζοντας το «καλά είμαι» ανάμεσα στις χημειοθεραπείες Εγώ και το ChatGPT μου συνομιλούμε και γράφουμε

Εικόνα
Ένα κείμενο αλληλεπίδρασης για το χρόνο ανάμεσα στις χημειοθεραπείες με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Καρκίνου Πού πάει ο χρόνος όταν φεύγει; Αναρωτήθηκα μία ακόμη φορά από εκείνες που μπορούσα να πιάσω πράγματα με τα δάχτυλά μου, να τ ακουμπήσω απαλά χωρίς να πονέσω, πάνω στα σκονισμένα φύλλα ενός θάμνου εκεί στα παρτέρια των δρόμων που περνούσα κάποτε βιαστικά και τώρα με βήματα μελετημένα. Αυτό το φύλλο σκέφτηκα δεν θα το ξαναγγίξω ποτέ πια. Ποτέ δεν θα ξανάρθει η στιγμή που μια αχτίδα ήλιου θα κολυμπήσει μέσα σε μια τόσο δα μικρή δροσοσταλίδα . Ποτέ δεν θα διαλύσω ξανά με την άκρη του δαχτύλου μου που μουδιάζει κάπως αυτό . Κι όταν αυτή η μοναδική στιγμή φύγει θα γίνει ανάμνηση; Όχι πάντα…. Μπορεί και να χαθεί στα βάθη της σκέψεις και ν αποσυρθεί ίσως κάποια φορά ως θραύσμα στην άκρη ενός ονείρου ή ενός εφιάλτη ακόμη Η αίσθηση του χρόνου η χρονοαντίληψη είναι μια υποκειμενική, εσωτερική διαδικασία Μια προσωπική εμπειρία της διάρκειας και της ροής των γεγονότων κι όχι μια άμ...

ΟΙ ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΟΙ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

Εικόνα
Ο Γιώργος πιάνει τη σακούλα με χέρια που τρέμουν. Δεν είναι άπορος. Είναι μόνος και έχει πάρκινσον. Πάνω από τα 70 συνταξιούχος του ΟΑΕΕ πρώην ΤΕΒΕ με μια σύνταξη της ταλαιπώριας πεσμένη στα πατώματα που δεν λέει να σηκωθεί δεκαετίες τώρα όπως κι εκείνος. Κανονίστηκε όμως και πηγαίνει στο συσσίτιο της Εκκλησίας γιατί δεν μπορεί να μαγειρέψει πια. Τα γιουβαρλάκια του μετεωρίζονται επικίνδυνα καθώς συναντά τη Ναταλία –ένα πολύ ωραίο όνομα που δεν ταιριάζει σε μια τόσο άτυχη ζωή αλλά να που όλα γίνονται. Η Ναταλία, κάποτε Ναταλί όπως τη θυμόταν κάποιοι από τη γειτονιά που σήμερα ζυγώνουν στο τέλος της διαδρομής τους, ήταν μπαργούμαν και ό,τι άλλο σε ένα μπαρ με το όνομα Strass . Όλη η γειτονιά το ήξερε γιατί κάποια βράδια όταν ορισμένοι μεθούσαν γινόταν φασαρίες και καλούσαν το 100. Τα χρόνια πέρασαν, το μπαρ έκλεισε κι έμεινε η Ναταλί να κοιμάται μέσα στο μαγαζί γιατί δεν είχε πού να πάει. Στην αρχή τα πράγματα δεν ήταν και τόσο άσχημα γιατί τη θυμόταν και την πρόσεχαν οι πρώην θαμώνε...

ΧΥΣΑΜΕΟΛΟΙ: ΜΕΤΡΩΝΤΑΣ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΣΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ

Εικόνα
Κάθε πρωί πήγαινε στην άκρη της θάλασσας. Άνοιγε την τσάντα της κι έριχνε μικρά άσπρα κομμάτια στο νερό. Νόμιζα ότι ήταν ψωμί ή κάτι τέτοιο, αλλά κανένας γλάρος δεν πέταξε πιο χαμηλά. Ο άνεμος έπαιρνε τα μαλλιά της και τής έκρυβε το πρόσωπο. Αδύνατη, μικρόσωμη χωρίς άλλα χαρακτηριστικά. Μια μέρα πλησίασα περισσότερο. Κατάλαβε την παρουσία μου κι απομακρύνθηκε χωρίς να βιάζεται. Εκείνο όμως το πρωινό του Νοέμβρη όταν τη βρήκα στο ίδιο σημείο , σήκωσε το χαμηλωμένο της πρόσωπο και μού είπε με τον πιο φυσικό τρόπο, σα να συνέχιζε μια κουβέντα που είχαμε μερικά δευτερόλεπτα πριν μια ριπή ανέμου από το πέλαγο πάρει λίγο πιο μακριά τα λόγια της: «Είναι η τελευταία ιστορία που πετάω. Γιατί αυτή είναι η πρώτη. Ερχόμουν εδώ και τής έδινα κάθε πρωί την ιστορία μου να την διαβάσει, αλλά σήμερα μού είπε ξεκάθαρα ότι δεν θα το κάνει άλλο. Κι εγώ δεν θα γράψω άλλη ιστορία γι αυτό. Κάθε κύμα που διώχνω στη στεριά, δεν γυρίζει πίσω . Κάθε τι που συμβαίνει είναι αυτό που έγινε και δεν θα ξανασυμβεί πο...

Η ιστορία της Ελληνίδας Μάτα Χάρι

Εικόνα
“Πατριώτισσα και ευγενική μου ψυχή, σας σφίγγω το χέρι με όλη μου την αγάπη και με όλη την δύναμη της συγκίνησής πως απευθύνομαι σε εσάς. Λατρεύω τον αδελφό μου όσο τίποτε άλλο στον κόσμο , είναι μοναχοπαίδι υπέφερε δε κάποτε από την καρδιά του Τον αφήνω στην τύχη του σε εσάς, στην ευγενική ψυχή και στην απέραντη καλοσύνη σας, η αγάπη μου και η ευγνωμοσύνη θα σας ακολουθεί, ο Θεός ας βοηθήσει. Είστε ο καλός μας άγγελος σε σας ελπίζω η δυστυχία μου και του σπιτιού μου να σταματήσει. Από τα ψηλά βουνά με δάκρυα σας παρακαλώ. Γράψτε εις την Διεύθυνση Ιωάννινα κι εγώ θα επικοινωνήσω . Μη με ξεχνάτε , πάρτε τον σώστε τον κοντά σας. Θάναι ο αληθινός αδελφός σας κι εγώ μια ψυχή ολότελα δική σας. Ελπίζω σε σας μόνο, λυπηθείτε με, περιμένω με αγωνία. Με βαθειά συγκίνηση και απέραντη αγάπη Κική Μαλετζίδου” Το γράμμα αυτό γράφτηκε στα χρόνια της Αντίστασης κατά των Γερμανών. Η Ελένη Κικίδου γνωστή στην Αντίσταση με το ψευδώνυμο «Παυλόφσκα» λαμβάνει αυτό το γράμμα από την αδελφή ενός αγωνι...

ΥΓΙΗΣ ΓΗΡΑΝΣΗ, ΣΥΝΕΧΗΣ ΕΞΕΛΙΞΗ

Εικόνα
Μια νέα φράση/τάση ξεκινά από τη γενιά των 60ς . Αυτή την ηλικία …σάντουιτς που βρίσκεται ανάμεσα σε οικογενειακά, οικονομικά φορτία, υποχρεώσεις, μεταίχμια ζωής , αφήνοντας πίσω οριστικά την όποια νιότη και ακμή για να ξεκινήσουν την λεγόμενη 3η ηλικία: Υγιής Γήρανση (συνεχής εξέλιξη προσθέτω εγώ θέλοντας να δώσω μια νότα αγωνιστικά αισιόδοξη) Το Σάββατο 11 Οκτωρβίου από τις 10 το πρωί έως και τις 15.00 το μεσημέρι στην Αίθουσα Νερού στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης παρουσιάστηκε το Ολοκληρωμένο Σύστημα Φροντίδας Υγείας Long Lasting Memories Care (LLM Care) , ένα πιστοποιημένο προϊόν εξελιγμένης τεχνολογίας που συνδυάζει σύγχρονες νοητικές ασκήσεις και σωματική δραστηριότητα και αποτελεί μια ολοκληρωμένη λύση που παρατείνει τον χρόνο ανεξάρτητης αυτόνομης διαβίωσης βελτιώνοντας παράλληλα την ποιότητα ζωής των ατόμων που ανήκουν σε ευπαθείς πληθυσμιακές ομάδες (μια αρκετά μεγάλη κατηγορία στην οποία δεν κατατάσσονται απαραίτητα όσοι έχουν περάσει το κατώφλι των 60+ αλλά όσοι είναι και νιώθ...

Τιτανοχελώνες στον Θερμαϊκό τα παράλια της Πιερίας και της Χαλκιδικής. Τι ανακάλυψαν οι επιστήμονες

Εικόνα
Πριν από εκατομμύρια χρόνια (από 3-18 περίπου) ο κόλπος του Θερμαϊκού στο μεγαλύτερο μέρος του ήταν ενωμένος με την Χαλκιδική και τον Όλυμπο. Μια ελώδης, υγρή περιοχή με πλούσια βλάστηση και τροπικό κλίμα που φιλοξενούσε προβοσκιδωτά, αιλουροειδή, πιθηκοειδή και γιγάντιες χελώνες. Ακόμη και τα απομεινάρια αυτής της περιόδου μπορεί να σβήστηκαν στο πέρασμα χιλιετηρίδων αλλά ο παλαιοντολόγος ερευνητής Γ CONICET Παλαιοντολογικό Μουσείο Εχίδιο Φερούγλιο, Παταγονία Αργεντινή Ευάγγελος Βλάχος ακολούθησε κάποια ίχνη του χρόνου και ξεκίνησε κάπως έτσι ένα ταξίδι σε όλο τον κόσμο. Από τον Θερμαϊκό κόλπο και τα παράλια της Πιερίας και της Χαλκιδικής μέχρι την Παταγωνία η ιστορία των Τιτανοχελώνων αποκαλύπτεται. Ολόκληρη την άγνωστη αυτή ιστορία του Θερμαϊκού Κόλπου και των γύρω παράλιων περιοχών μπορείτε να την παρακολουθήσετε στην εκπομπή «Φύση και Άνθρωπος» που παρουσιάζει και επιμελείται ο ομότιμος καθηγητής Γεωλογίας του ΑΠΘ και ψυχή του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας του ΑΠΘ Σπύρος Παυλίδης. Μ...