stelaris

Στα μέσα Αυγούστου 1957, παραμονή της Παναγίας, την ώρα που οι περισσότεροι Έλληνες βρίσκονταν στις διακοπές τους, ένας σιδηροδρομικός υπάλληλος ο Δημήτρης Πεπές βρίσκεται νεκρός στο διαμέρισμά του στον Κολωνό. Οι εφημερίδες της εποχής κάνουν λόγο για στυγερό έγκλημα και από την πρώτη στιγμή ανακαλύπτουν ομοιότητες με μια άλλη δολοφονία που είχε γίνει λίγο καιρό πριν, ενός Ελληνογάλλου 40χρονου γνωστού με το όνομα Βιλιέτ. Στα δημοσιογραφικά γραφεία έχουν αρχίσει ήδη περίεργα σχόλια. Το αστυνομικό ρεπορτάζ της υπόθεσης δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Απογευματινή» της 21ης Αυγούστου του 1957. Αυτή θα είναι επισήμως τουλάχιστον – η δεύτερη φορά που η διαισθητικός Ελένη Κικίδου θα βοηθήσει την Αστυνομία στην εξιχνίαση ενός μυστηρίου σύμφωνα με το δημοσίευμα: «Ο ΑΓΝΩΣΤΟΣ ΚΑΙ ΑΣΥΛΛΗΠΤΟΣ ΜΕΧΡΙ ΣΗΜΕΡΟΝ ΔΟΛΟΓΟΝΟΣ ΤΟΥ ΒΙΛΙΕΤ ΕΣΦΑΞΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΕΠΕ; Το μέντιουμ Κικίδου λέγει ότι δράστης της δολοφονίας είναι ένας καστανός άνδρας ηλικίας 35 με 40 ετών. ΑΙ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕΝΤΙΟΥΜ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΕΙ...

«Κάθε άνθρωπος έρχεται στον κόσμο με ένα γονιδίωμα και το κουβαλά σχεδόν αναλλοίωτο ως το τέλος. Και όμως, τα γονίδια από μόνα τους δεν εξηγούν γιατί αρρωσταίνουμε. Οι μεγάλες μελέτες δείχνουν ότι το μεγαλύτερο μέρος του φορτίου των χρόνιων νοσημάτων, από τα καρδιαγγειακά και τον διαβήτη ως πολλές μορφές καρκίνου, δεν το ορίζει η κληρονομικότητα αλλά το περιβάλλον με την ευρεία έννοια. Δίπλα στο γονιδίωμα, δηλαδή, υπάρχει κάτι πολύ πιο ρευστό και πολύ πιο δικό μας: το άθροισμα όλων των εκθέσεων που δεχόμαστε από τη σύλληψη ως τον θάνατο. Αυτό το άθροισμα το ονομάζουμε εκθεσίωμα (exposome) Ο αέρας που αναπνέουμε, το νερό που πίνουμε, η τροφή, ο θόρυβος της πόλης, η θερμοκρασία, το άγχος της καθημερινότητας, οι εκατοντάδες χημικές ουσίες που αγγίζουμε χωρίς καν να το αντιλαμβανόμαστε. Όλα αυτά αφήνουν το αποτύπωμά τους στο σώμα μας, συχνά χρόνια πριν εμφανιστεί το πρώτο σύμπτωμα. Το εκθεσίωμα είναι η προσπάθεια της επιστήμης να τα μετρήσει όχι ένα ένα, αλλά συνολικά, όπως ακριβώς τα βιών...