stelaris

Δημήτρης Παπαβίτσας   ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΒΙΤΣΑΣ 22 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ   «Κάθε ποιητής μιλάει σαν νήπιο, δηλαδή ακατανόητα για κείνους που έχουν ξεχάσει την πρώτη τους, την πιο αληθινή γλώσσα». «Η ποίηση είναι η αυθεντικότερη γλώσσα, δηλαδή νηπιακή γλώσσα, όπου το πράγμα, η έκφρασή του, η ονομασία του, η περιγραφή του, ο ήχος του, η μνημιακή του ανάκληση, όλα μαζί είναι ένα», έγραφε ο   γιατρός και ποιητής Δημήτρης Παπαβίτσας που γεννήθηκε σαν σήμερα στη Σάμο. Μου κάνει εντύπωση που αυτός ο έξοχος λυρικός ποιητής που κύλησε την τέχνη του στα βήματα της γενιάς των νεωτερικών ποιητών του μεσοπολέμου, Γιώργου Σεφέρη, Ανδρέα Εμπειρίκου, Νικηφόρου Βρεττάκου, Οδυσσέα Ελύτη, Γιάννη Ρίτσου, Γιώργου Θέμελη και Νίκου Εγγονόπουλου, μένει …ξεχασμένος , ακόμη κι από τις πιο αναλυτικές μηχανές αναζήτησης του Διαδικτύου.   Πολύτιμα αλιεύματα συνέλλεξα από τη θάλασσα του Inetrnet ( http://trenopoiisis.blogspot.com/2015/09/dimitris-papaditsas.html    και από τον τοίχο του# Stef...

https://www.odisaris.com/   Στη  νανοτεχνολογία  στρέφονται πολλοί φοιτητές για μεταπτυχιακές σπουδές αναζητώντας εφαρμογές σε μια πληθώρα πεδίων, όπως η παραγωγή ενέργειας, η επικοινωνία, η υγεία, η διαχείριση του περιβάλλοντος. Διεπιστημονικό Διατμηματικό Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών ΝΑΝΟΕΠΙΣΤΗΜΩΝ &ΝΑΝΟΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ( nn . physics . auth . gr ) Έναρξη εγγραφών σε ένα από τα πιο ανταγωνιστικά μεταπτυχιακά. Η ανάπτυξη καινοτόμων νανοσωματιδίων με αντιθρομβωτικές ιδιότητες για σταδιακή αποδέσμευση φαρμάκων για καρδιαγγειακές εφαρμογές, η ανάπτυξη και κατασκευή εύκαμπτων οργανικών φωτοβολταϊκών υψηλής διαφάνειας για ενεργειακά αυτόνομα κτίρια, η κατασκευή βιοσυμβατώννοδομημένων επιφανειών με αντιμικροβιακές ιδιότητες, η ανάπτυξη μαγνητικών νανοσωματιδίων για βιοατρικές εφαρμογές, η ανάπτυξη εύκαμπτων διόδων εκπομπής φωτός (OLEDs) σε πλαστικά υποστρώματα για εφαρμογές φωτισμού, είναι μερικές μόνο από τις εκατοντάδες πρωτότυπες Διπλωματικές Εργασίες που έχουν εκπ...

«Χάνω το μέτρο όταν μια κυρία στο κατάστημα μου λέει ,αν αρρωστήσεις από κορονοϊό κάνε το σταυρό σου κι αμέσως θα γίνεις καλά»        Ο γνωστός συγγραφέας Στέλιος Χαλκίτης που ζει μόνιμα στην Κάλυμνο μιλά για το τελευταίο του βιβλίο …., τις επιλογές του, τις απογοητεύσεις , τα μνημόνια και τον κορονοϊό Ερωτ: Και στις «Απαράφθορες» κεντρικό ρόλο έχουν οι γυναίκες. Σε όλα   τα βιβλία σας οι γυναίκες είναι πρωταγωνίστριες. Γιατί; Απ: Κατ’αρχάς γιατίπιστεύω πολύ στη δύναμη της γυναίκας και φρονώ πως εκείνη έχει τον τρόπο να διαμορφώσει άρτιεςπροσωπικότητες. Επίσης,εδραία πεποίθησή μου είναι,πως όλα τα μεγάλα έργα έχουν την κρυφή ή τη φανερή υπογραφή γυναίκας, και πρέπει να θυμόμαστε πως στην ανθρώπινη ιστορία οι άνδρες διαπράξαμε μεγάλη αδικίαεναντίον των γυναικών, άλλωστε αυτό συμβαίνει ακόμα και σήμερα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Οι συγγραφείς δεν προέρχονται από το πουθενά, έχουν τις δικές τους εμπειρίες και βάσει αυτών, κατά τη γνώμη μου, ενδύουν τις ...

"Ήθερλα απλά να δω πώς είναι να στέκεσαι στην άμο, με τις μικρές πατημασιές σου λερωμένες και το κύμα να σκάει στα πόδια σου, έναν περίεργο αέρα να παρασέρνει τα μαλλιά σου απ την αντίθετη πλευρά καθώς εγώ τα χαϊδεύω και να κοιτάμε παρέα την ατελείωτη βεντάλια με τα χρώματα που έχει στρωθεί μπροστά μας. Τότε, σιγά -στιγά τα χείλη μου ν ακουμπάνε τον λαιμό σου και να χανόμαστε μέσα στο γεμάτο μπουκάλι με αιθέριο αλκοόλ που βάζουμε ανάμεσά μας. Να γινόμαστε ένα και μέσα του να μπαίνουν οι τελευταίες αχτίδες που απόμειναν για σήμερα. Μα δε θα μας πειράζει , γιατί η επόμενη μέρα θα μας βρει να βγαίνουμε απ το άδειο μπουκάλι και πάλι μαζί, με την ανατολή".   "Θα  μπορούσαν  ποτέ άραγε δώδεκα ημέρες να καθορίσουν τον καιρό ενός ολόκληρου χρόνου; Κι αν ναι, παρατηρήσατε ποτέ πώς μεταβάλλεται η ψυχολογία σας μέσα σ αυτές; Ειδικά όταν οι μέρες αφορούν τον τελευταίο μήνα του καλοκαιριού του Αυγούστου;" αναρωτιέται ο  Θεόδωρος Πολυχρόνης στην ποιητική του συλλογή "Τα ημερ...

Η κρίση του 2010 είχε αρχίσει να φαίνεται στην αγορά δύο τουλάχιστον χρόνια πριν. Τότε ήταν που η Μαρία και ο άνδρας της επίσπευσαν την συνταξιοδότηση και έκλεισαν το μαγαζί. Ευτυχώς. Γιατί ένα χρόνο μετά ,τα λουκέτα άρχισαν να εμφανίζονται στη γειτονιά . Και μετά το ΄12 τα μαγαζιά έκλειναν το ένα μετά το άλλο στην Εγνατία, την Τσιμισκή, τη Βασιλίσσης Όλγας. Και τίποτε να μην γνώριζες για την Ελλάδα, μόνο τα λουκέτα που μετρούσες στα καταστήματα και τα ΙΧ αυτοκίνητα που κινούνταν στους άδειους δρόμους , καταλάβαινες ότι δεν πάει καλά. Έτσι κι ο Ευθύμης που γύρισε από την Αγγλία το 2013 (γρουσούζικη χρονιά) με ένα πτυχίο νααα και μια απογοήτευση άλλη τόση. Τα πράγματα δεν πήγαν καλά ποτέ στην Ελλάδα από τότε που επέστρεψα, μου λέει τώρα πατώντας τέρμα το γαζί για την τελευταία μάσκα. Βρισκόμαστε στην Εγνατία, στο κέντρο της Θεσσαλονίκης και ο Ευθύμης μπροστά στη ραπτομηχανή της μάνας του ολοκληρώνει την τελευταία κολεξιόν από πολύχρωμες υφασμάτινες μάσκες. «Κάτι ρετάλια είνα...