stelaris: ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΤΣΑΥΤΑΡΗΣ:Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ, Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΟΥ ΝΟ...

-
stelaris:
ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΤΣΑΥΤΑΡΗΣ:Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ, Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΟΥ ΝΟ...: ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΤΣΑΥΤΑΡΗΣ: Ο ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ, Ο ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΟΥ ΝΟΗΣΙΣ Τον γνώρισα λίγο πριν το 2000. Το όραμά του για τη δημιουργία ενός Κέντρου Διάδο...

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΧΥΣΑΜΕΟΛΟΙ: ΜΕΤΡΩΝΤΑΣ ΤΑ ΒΗΜΑΤΑ ΣΟΥ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ

-
Εικόνα
Κάθε πρωί πήγαινε στην άκρη της θάλασσας. Άνοιγε την τσάντα της κι έριχνε μικρά άσπρα κομμάτια στο νερό. Νόμιζα ότι ήταν ψωμί ή κάτι τέτοιο, αλλά κανένας γλάρος δεν πέταξε πιο χαμηλά. Ο άνεμος έπαιρνε τα μαλλιά της και τής έκρυβε το πρόσωπο. Αδύνατη, μικρόσωμη χωρίς άλλα χαρακτηριστικά. Μια μέρα πλησίασα περισσότερο. Κατάλαβε την παρουσία μου κι απομακρύνθηκε χωρίς να βιάζεται. Εκείνο όμως το πρωινό του Νοέμβρη όταν τη βρήκα στο ίδιο σημείο , σήκωσε το χαμηλωμένο της πρόσωπο και μού είπε με τον πιο φυσικό τρόπο, σα να συνέχιζε μια κουβέντα που είχαμε μερικά δευτερόλεπτα πριν μια ριπή ανέμου από το πέλαγο πάρει λίγο πιο μακριά τα λόγια της: «Είναι η τελευταία ιστορία που πετάω. Γιατί αυτή είναι η πρώτη. Ερχόμουν εδώ και τής έδινα κάθε πρωί την ιστορία μου να την διαβάσει, αλλά σήμερα μού είπε ξεκάθαρα ότι δεν θα το κάνει άλλο. Κι εγώ δεν θα γράψω άλλη ιστορία γι αυτό. Κάθε κύμα που διώχνω στη στεριά, δεν γυρίζει πίσω . Κάθε τι που συμβαίνει είναι αυτό που έγινε και δεν θα ξανασυμβεί πο...
Read more »

ΟΙ ΕΞΑΦΑΝΙΣΜΕΝΟΙ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

-
Εικόνα
Ο Γιώργος πιάνει τη σακούλα με χέρια που τρέμουν. Δεν είναι άπορος. Είναι μόνος και έχει πάρκινσον. Πάνω από τα 70 συνταξιούχος του ΟΑΕΕ πρώην ΤΕΒΕ με μια σύνταξη της ταλαιπώριας πεσμένη στα πατώματα που δεν λέει να σηκωθεί δεκαετίες τώρα όπως κι εκείνος. Κανονίστηκε όμως και πηγαίνει στο συσσίτιο της Εκκλησίας γιατί δεν μπορεί να μαγειρέψει πια. Τα γιουβαρλάκια του μετεωρίζονται επικίνδυνα καθώς συναντά τη Ναταλία –ένα πολύ ωραίο όνομα που δεν ταιριάζει σε μια τόσο άτυχη ζωή αλλά να που όλα γίνονται. Η Ναταλία, κάποτε Ναταλί όπως τη θυμόταν κάποιοι από τη γειτονιά που σήμερα ζυγώνουν στο τέλος της διαδρομής τους, ήταν μπαργούμαν και ό,τι άλλο σε ένα μπαρ με το όνομα Strass . Όλη η γειτονιά το ήξερε γιατί κάποια βράδια όταν ορισμένοι μεθούσαν γινόταν φασαρίες και καλούσαν το 100. Τα χρόνια πέρασαν, το μπαρ έκλεισε κι έμεινε η Ναταλί να κοιμάται μέσα στο μαγαζί γιατί δεν είχε πού να πάει. Στην αρχή τα πράγματα δεν ήταν και τόσο άσχημα γιατί τη θυμόταν και την πρόσεχαν οι πρώην θαμώνε...
Read more »

Η ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΕΧΕΙ ALTZHEIMER

-
Εικόνα
Να την! Περιμένει έξω από το 4All Ήθελε να φωνάξει το όνομά της αλλά ποτέ δεν το θυμόταν. Συνήθως μιλούσαν η μία στην άλλη χωρίς να χρησιμοποιούν όνομα. Η μία στην άλλη. Ήταν φίλες. Από παλιά; Ποιος ξέρει; Ποιος ξέρει τι είναι το «παλιά» όταν ο χρόνος είναι μια ατέλειωτη ευθεία από μέρες που πηγαινοέρχονται συχνά ανακετεμένες, από πρωινά και βράδια και ενδιάμεσα τηλεόραση και χάπια. Με ασταθή βήματα πέρασε το δρόμο διπλής κατεύθυνσης χωρίς να δώσει σημασία σε τίποτε άλλο παρά μόνο στο πρόσωπο της φίλης της που την περίμενε κι έκανε νοήματα με τα χέρια και φώναζε κάτι αλλά δεν μπορούσε ν ακούσει τι. Δεν φορούσε και το ακουστικό, ντρεπόταν να πει στην κόρη της ότι το είχε χάσει κι αυτό όπως και τόσα ακόμη που είχε χαμένα και θολά μέσα στο μυαλό της ή ο,τι τέλος πάντων η κόρη της –πώς τη λένε να δεις…-ό,τι είχε απομείνει από αυτό. Άκουσε ένα παρατεταμένο εεεεεε μια στριγκλιά που ενώθηκε με τα φρένα του λεωφορείου Είδε μια πελώρια ρόδα σα την μυλόπετρα που είχε ο μύλος στο χωριό και μετά ...
Read more »